Zes tips uit de theatershow: Lastige kinderen? Heb jij even geluk!

Main Image


Dat is de theatershow van Berthold Gunster, de bedenker van Omdenken. De titel alleen zegt het al, de show laat je op een andere manier kijken naar opvoeden. Het is theater dus de vorm is gelukkig niet al te serieus. Niets is zo fijn om jezelf als ouder te herkennen en dan heel hard te lachen. Perfecte moeders die 's nachts komkommers figuurzagen zijn in de vorm van een krokodil, beloningsborden die ouders gebruiken om hun kind 'af te richten', het komt allemaal aan bod. In de sketches zitten zeker ook bruikbare tips en inzichten. Wat mij aanspreekt, deel ik graag met jou!

 

  • Als ouder heb je vaak het idee dat je een gids voor je kind moet zijn. Dat je hem of haar een bepaalde kant in het leven op moet leiden. Laat dat idee los. Stop met opvoeden. Ben in plaats van een gids een sherpa voor je kind. Een sherpa draagt de lasten van een ander, uit liefde. Ben die Sherpa en draag vol liefde de lasten van je kind. Jouw kind vindt zo zijn of haar weg.

  • Omdenken is van een probleem een mogelijkheid maken. Hangt jouw kind zijn of haar jas nooit op? Dan kun je daar een strijd van maken. Je kunt het oprapen van de jas ook als mogelijkheid zien om je beenoefeningen te doen. Zo hoef je meteen niet meer naar de sportschool.

  • Sommige problemen moet je niet omdenken, maar gewoon oplossen. Altijd handschoenen kwijt? Koop zes paar als de winter begint. Doet een kind de deur nooit dicht, koop een dranger. De oplossing is vaak simpel als je wat je kind doet niet ziet als een persoonlijke aanval of als een dikke middelvinger.

  • Veel problemen ontstaan omdat wij bepaalde verwachtingen van onze kinderen hebben. De kinderen zijn niet het echte probleem, maar wij met onze verwachtingen. Daar kun je zelf iets aan veranderen.

  • Het belangrijkste wat je jouw kind kan geven is erkenning. Ieder mens is op zoek naar erkenning en wil gezien worden. Ook jouw kind. Erken wat er is, zonder het meteen op te gaan lossen. Heb je moeite met wat erkennen is? Begin dan met het kijken naar tegenovergestelde, naar het afwijzen. Wij wijzen kinderen gedurende de dag regelmatig af. 'Nu even niet'. 'Ik kijk er zo naar.' Steeds als jezelf betrapt op afwijzing, merk het op en verander dat in erkenning. Zeg bijvoorbeeld: 'Ik zie dat je me graag iets wilt laten zien'.

  • Autonomie, dat is wat kinderen (en met name peuters en pubers) graag willen. Dat doe je door een keuze te geven. Ook de keuze die je zelf liever niet wilt (wat daar zijn de verwachtingen weer). 'Er is vanavond visite, je mag gerust even naar beneden komen'. Dan zal je vaak verbaasd zijn van het antwoord dat je krijgt. 'Nee hoor, ik blijf wel boven'. 'We gaan naar oma op visite, maar je mag ook thuisblijven'. 'Nee hoor, dat is zielig voor oma dat kan ik niet maken'.

 

Sfeer proeven van de theatershow? Dat kan. Speciaal voor jou maakte ik een vlog. Ik neem daarin graag mee naar het theater. 

comments powered by Disqus