Doe ik het zo goed?

Main Image

Lisa moet een werkje maken op school. Ze kijkt naar het blad en leest de opdracht nog een keer en nog een keer. Dan loopt ze uiteindelijk naar de juf toe: ‘Juf, hoe moet deze opdracht?’ De juf vraagt aan Lisa hoe ze zelf denkt dat de opdracht moet. Lisa geeft antwoord en dat is (weer) helemaal goed.

De moeder van Lisa zucht als ze mij dit vertelt. Lisa weet dus altijd prima hoe ze een opdracht moet maken, maar ze begint er niet aan totdat ze bevestiging krijgt. ‘Dat is thuis ook zo’, vertelt moeder. ‘Ze wil zo graag dat ik trots op haar ben. Ze vraagt continue of ze iets goed doet. Ik begrijp er helemaal niets van! Ik doe zo mijn best om te laten merken dat ik trots op haar ben. Ik zeg dat zo vaak ik kan. Ik weet hoe het voelt als je steeds op zoek bent naar bevestiging en het niet krijgt. Ik heb me altijd voorgenomen dat als ik een kind mag krijgen, dat ik het dan zeker zal laten merken dat ik trots ben. Ik wil echt niet dat ze zich voelt, zoals ik me vroeger voelde’.

Dan vraagt ze mij om tips, wat ze beter wel en wat ze beter niet kan doen. Moet ze haar dochter juist blijven bevestigen of juist niet? Ze kijkt mij wanhopig aan. Dan vraag ik haar: ‘Ben jij nog steeds op zoek naar bevestiging? Wil je nog steeds horen dat je het allemaal goed doet?’ Dan begint ze te huilen. ‘Ja, ik ben nog steeds op zoek naar de bevestiging, vooral van mijn ouders. Ik wil zo graag horen dat ik het in hun ogen goed doe, dat ik de juiste keuzes maak.’

Dan vertel ik dat kinderen ons spiegelen*, dat ze zich helemaal inzetten voor jouw geluk. Net zoals jij dat voor jouw kinderen doet. Dat Lisa eigenlijk zegt: ‘Mama, je hoeft niet te zoeken naar bevestiging, ben maar trots op jezelf!’ Slik, dat komt binnen bij moeder. Ze zegt: ‘Dus als ik daarmee aan de slag ga….. dan help ik Lisa pas echt?’ Ik knik, heel hard!

Dus dat gaan we dan ook doen, samen aan de slag. Moeder vindt het moeilijk, maar ze doet het en houdt vol, voor haar dochter. Ik ga ook aan de slag met Lisa. Die alles ontzettend snel en goed oppakt. Na drie weken heeft ze nooit meer aan de juf gevraagd hoe een opdracht moet.

Wat kunnen kinderen ons toch goed helpen en andersom!    

*In mijn praktijk werk ik volgens de PresentChild® Methode. Dit is methodisch spiegelen m.b.v. taal. Het verhaal van de ouder wordt methodisch en specifiek vertaald in een levensles voor de ouder.

comments powered by Disqus