Pien is 2,5 jaar en eet niet

Main Image

Ze belde me op, haar dochtertje Pien at nagenoeg niets. Pien is 2,5 jaar en zit tegen een eetstoornis aan vertelde ze mij. Of ik hier 'iets' mee kon? Over 3 maanden kunnen ze pas bij de kinderarts terecht en er moest NU iets gebeuren. Ik gaf haar aan dat kinderen ons spiegelen en dat haar dochtertje haar iets wilde vertellen met het 'niet willen eten'. Dat als je ziet wat die boodschap is, je anders tegen je dochter en het probleem aan gaat kijken. En dat daarop vaak een oplossing voor het probleem volgt. De moeder is even stil en zegt dan dat ze niet weet niet of ze hier wel in gelooft. Waarschijnlijk is het toch iets medisch, Pien is namelijk ook allergisch voor van alles en nog wat. Maar 3 maanden wachten is ook geen optie, dus ik doe het, zegt ze resoluut!

 

Ze komt bij mij op gesprek en tijdens het beantwoorden van al mijn vragen zie ik al dat ze inzichten krijgt. Ik vraag haar bijvoorbeeld hoe zij zich zelf voelt onder de hele situatie en daar had ze nog helemaal niet over nagedacht. Tsja, hoe is het eigenlijk met mij? Ik geef aan dat ik aan de slag ga met alles wat ze me heeft vertelt en dat ik over twee weken kan teruggeven wat de boodschap van Pien voor haar is.

 

Twee weken later zit ze me vol verwachting tegenover me. De hele familie is benieuwd naar wat ik te vertellen heb, zegt ze! Wat me opvalt in het verhaal over Pien is dat ze wel iets eet, maar alleen niet als ze aan tafel moet gaan zitten, het op een bepaalde tijd moet en ook niet als ze zelf niet mag bepalen wat ze eet. Haar moeder heeft Pien omschreven als eigenzinnig. Dan vraag ik aan de moeder of zij haar eigenzinnigheid voldoende aandacht geeft, dit voldoende 'voedt'. Ze kijkt me verbaasd aan. Nee hoor ik ben helemaal niet eigenzinnig zegt ze. Ik ben juist erg geduldig en rustig. Ik geef aan dat dit waarschijnlijk een overtuiging is, die ze over zichzelf heeft. Om dat te toesten praten we over haar jeugd. En wat blijkt? Ze heeft een hele dominante, eigenzinnige moeder gehad. Die als zij eigenzinnig was dit DIRECT de kop in drukte. Ze huilt, dus ik ben al die tijd gaan geloven dat ik niet eigenzinnig was, maar dat was is dus wel als kind? Dit verdriet en gemis is enorm voelbaar. Ja en jouw prachtige dochter laat dit aan jou zien door nu niet te eten. Moeder komt inmiddels vaker bij mij en we zijn aan het ontdekken hoe zij weer kan gaan proeven aan haar eigenzinnigheid. Een hele grote stap, maar het begin is gemaakt. En je gelooft het nooit, haar dochter is ook steeds meer aan het proeven, letterlijk.... eten aan het proeven. Ze eet!

 

*In mijn praktijk werk ik volgens de PresentChild® Methode. Dit is methodisch spiegelen m.b.v. taal. Het verhaal van de ouder wordt methodisch en specifiek vertaald in een levensles voor de ouder.

comments powered by Disqus